Voor avonden dat Italië even ver weg lijkt. Films die blijven hangen. |
Tip: Als je in Turijn bent, bezoek dan zeker het filmmuseum in Mole Antonelliana .Prachtig gebouw, de ‘Eiffeltoren’ van Turijn. Maar dan iets lager. Vijf verdiepingen filmgeschiedenis met originele attributen uit bekende films. Ook voor kinderen verrassend leuk.
Dit zijn mijn favorieten :
Nuovo Cinema Paradiso (1988), regie Giuseppe Tornatore
Jeugd, dorpen, vriendschap en de magie van cinema.
Een ode aan het vertellen van verhalen.
La Meglio Gioventù (2003), regie Marco Tullio Giordana
Zes uur Italië die voorbij vliegen. Familie, liefde, verdwalen en weer terugvinden.
Een levensverhaal dat onder je huid kruipt.
La Grande Bellezza (2013), regie Paolo Sorrentino
Rome in fluwelen licht. Pracht, melancholie en de vraag wat een leven mooi maakt.
Prachtige beelden.
La Grazia, (2025) regie Paolo Sorrentino (La Grande Bellezza, Youth)
Een nieuwe, adembenemende film La Grazia waarin opnieuw Toni Servillo de hoofdrol speelt. Hij speelt een Italiaanse President, die in zijn laatste termijn nog een paar belangrijke beslissingen moet nemen terwijl hij ook het verlies van zijn vrouw een plek moet geven.
Ladri di biciclette (1948), regie Vittorio De Sica
Een man, een fiets, een stad vol hoop. Puur neorealisme, rauw en eerlijk.
Italiaanse ziel in zwart-wit.
La vita è bella (1997), regie, Roberto Benigni
Humor als reddingsboei in donkere tijden. Licht en zwaar tegelijk, liefdevol en pijnlijk.
Een film die blijft hangen.
Dogman (2018), regie: Matteo Garrone
Een kleine man, hondentrimmer, in een harde wijk. Rauw, stil, intens Italiaans.
Over pestgedrag.
