Zonder veel verwachtingen bezocht ik Biella. Gewoon een dagtocht. Het weer was goed en de naam klonk prettig. Maar wat een ontdekking. Het was juli, ik heb een handjevol toeristen gezien. Geen rij ook voor de funicolare, ik stapte met vier anderen in.
Beneden- en bovenstad
Een kabelbaantram, de funicolare, verbindt de beneden- met de bovenstad. Beneden is verrassend charmant. Overal waar je loopt, vind je straten met bogen, portico’s zoals ze in Italië zo geliefd zijn. Perfect om te wandelen bij regen, want nat word je er niet snel. Zoals in Bologna. Onder die koele bogen flaneert men rustig langs cafés, kleine winkeltjes en marktjes.
De indrukwekkende Dom van Biella bevindt zich ook in de benedenstad. Prachtig, imposant van buiten, verrassend helder van binnen. Toen ik de kerk binnenging, viel mijn oog op een metalen bakje aan de muur met het woord poveri erop, een offerbus voor de armen. Ik dropte er een muntje in. KLINK! Een metalen galm stuiterde door de kerk, alsof ik een oude scheepsbel had geluid. Drie mensen keken verschrikt op. Eén vrouw hield zelfs even haar adem in. Om maar even aan te geven hoe stil het was in de Dom.
Vanuit de benedenstad neem je vervolgens de funicolare, een gratis kabelbaan, omhoog naar Piazzo, de oude bovenstad. Een ouderwets metalen bakje met ramen. In een paar minuten ben je boven, of beneden. Wat een uitzicht! Boven is er rust. Klinkerstraatjes, arcades, verweerde gevels en veel balkonnetjes met bloeiende geraniums.
In Piazzo vind je statige palazzi zoals La Marmora, prachtige cortili en een schitterend uitzicht over de vallei. Even verderop ligt het Museo del Territorio, gevestigd in een oud klooster. Tijdelijk gesloten las ik.
Je kunt van boven ook weer rustig naar beneden wandelen, genietend van het uitzicht en de sfeer. Wist je trouwens dat Biella ooit het textielhart van Italië was? Hier ontstonden wereldberoemde merken zoals Loro Piana en Zegna. Een oude fabriek is nu omgetoverd tot de Cittadellarte, een kunstcentrum van Michelangelo Pistoletto waar creativiteit en erfgoed samenkomen. Klik hier voor meer infomatie.
En alsof dat nog niet genoeg is, ligt op een half uur afstand het Santuario di Oropa. Een bedevaartsoord waar 800.000 pelgrims per jaar komen. Gelegen in de bergen. Gewijd aan de Zwarte Madonna. Je kunt er wandelen, op pelgrimstocht gaan, en zelfs verder omhoog met een andere kabelbaan naar Monte Mucrone.
Wat ik het meest opvallend vond aan Biella was de rust, men had tijd, maakte een praatje, flaneerde. Alsof Biella geen haast kent.
La Pasticceria Simone De Morti
En voor de fijnproevers, vlakbij de Dom vond ik La Pasticceria Simone De Morti. Hier krijg je voor nog geen vijf euro een heerlijke cappuccino, met een klein glaasje water erbij. Hier genoot ik van de beste chocoladecroissant ooit.
