Vraag een willekeurige Italiaan naar zijn familie en hij rolt een rode loper uit van zia’s, nonni, cugini, cognati en suoceri. De familie is de kern van het Italiaanse leven. Je eet samen, je viert alles samen, je kibbelt samen. Wat telt is dat je bij elkaar hóórt.
Trouw je met een Italiaans, dan krijg je de hele familie er bij.
En tóch… zijn Italiaanse gezinnen kleiner dan ooit. Vroeger zag je een gezin met vijf kinderen, een oma in de keuken en een opa onder de pergola. Nu zie je vaak één kind, of zelfs helemaal geen. Italië heeft een van de laagste geboortecijfers van Europa. Veel jonge stellen stellen kinderen uit of kiezen bewust voor een kleine familie. Carrière, dure huizen en te weinig crèches spelen allemaal mee. Mamma woont nog steeds graag dichtbij.
Vroeger stond nonna in de keuken met een pan ragù op het vuur en een oogje op i bambini. Nu breng je je kind naar een crèche van 800 euro per maand. Zonder noemenswaardige subsidies.
Maar vergis je niet. Die ene figlia unica (enig kind) heeft vaak zes ooms en tantes, twaalf neven en nichten én een mamma die dagelijks drie keer belt of appt met de vraag ‘Heb je wel gegeten?’.
Op zondag ‘ pranzo con la famiglia ‘
Elke zondagmiddag schuiven families nog altijd aan lange tafels. Nonna roert in de saus, kinderen racen tussen de stoelen door en de wijn wordt met liefde (en zonder maatbeker) ingeschonken.
De Italiaanse familierollen
La nonna (oma)
De koningin van de keuken én van het hart. Nonna maakt de beste pasta, geeft ongezouten advies en weet altijd welk familielid iets mankeert. Ze is vaak de onbetwiste spil van de familie. Haar mening weegt zwaarder dan die van de paus.
il nonno (opa)
Zit graag in de zon met een espresso en zijn krant. Nonno was vroeger streng en rechtvaardig, nu is hij vooral dol op zijn kleinkinderen. Als er iets gerepareerd moet worden of als iemand voetbal wil kijken dan is nonno je man.
la mamma
De motor van het huishouden en de menselijke agenda van de hele familie. Mamma belt elke dag, regelt de was van haar volwassen zoon van 32 en kookt zelfs als ze ziek is. Niemand overtreft haar lasagne. En dat weet iedereen.
il papà
Vaak iets minder dominant dan mamma, maar zijn woord telt. Papà is degene die de wijn inschenkt, de tv harder zet en zacht bromt als hij het ergens niet mee eens is . Hij is de stille kracht, met een zwak voor zijn dochter.
la figlia (dochter) & il figlio (zoon)
De kinderen blijven vaak lang thuis wonen. De zoon (il figlio) krijgt vaak wat extra aandacht van mamma, mio principe, en dochterlief wordt steevast beschermd. Vooral als ze een vriendje meebrengt. Pas als ze trouwen, worden ze een beetje losgelaten.
la nuora (schoondochter)
Een gevoelige rol. De schoondochter moet balanceren tussen liefde tonen voor haar man én respect voor la suocera (schoonmoeder). La nuora wordt goed in de gaten gehouden, ‘ze kookt best goed, maar haar ragù is een béétje droog’.
il genero (schoonzoon)
Als hij beleefd is en van voetbal houdt, wordt hij al snel geaccepteerd. Vooral als hij niet te veel praat tijdens het eten.
la suocera (schoonmoeder)
Aha. De beroemde schoonmoeder. Ze weet alles beter (want zij heeft het ook al 40 jaar gedaan) en vindt het moeilijk los te laten. Maar als je haar voor je wint, heb je een bondgenoot voor het leven.
i cugini (neven en nichten)
Vaak opgegroeid als broers en zussen, zeker in kleine dorpjes. Ze eten mee, logeren in de zomer en komen helpen bij de druivenoogst. De band is hecht en blijft vaak levenslang.
Bonus:
De hond, meestal luisterend naar de naam Luna, Pepe of Chicco , is officieel familie en eet soms gewoon mee van tafel.