In Nederland is eten vaak iets wat je “even snel” doet. Een bammetje in de auto, yoghurt met muesli achter de laptop of een AVG’tje om 18:00 stipt. In Italië ? Daar schrok je niet je broodje of je pasta naar binnen. Eten bepaalt de dagindeling.
Lunch duurt geen half uur maar een halve middag
Een Piemontese lunch is een serieuze zaak. Minstens drie gangen, wijn op tafel, en niemand die zich afvraagt hoe laat het is. In Nederland zou je collega al drie keer met een pen op tafel hebben getikt.
Eten is een ritueel, geen haastklus
Antipasto, primo, secondo, dolce. Alles op volgorde, met liefde bereid en met nog meer liefde gegeten. In Nederland noemen we het eenpansgerecht. Ook lekker. Maar toch.
Eten wat het seizoen aanbiedt
In Piemonte eet je wat de natuur je geeft. Witte truffels in oktober, artisjokken in april, hazelnoten als het kouder wordt. Geen tomaat in de winter, tenzij je ‘m zelf geweckt hebt. In Nederland? Zomerfruit in februari, want ‘het ligt gewoon bij de Appie’.
Brood is voor de saus
Een Piemontees doet met z’n brood aan scarpetta. Oftewel elegant het laatste beetje saus opscheppen uit het bord. NIET om je eerste trek mee te stillen. Zoals wij doen in Italië. Wij maken meteen het broodmandje leeg. We vragen er dan ook gewoon wat boter bij.
In Nederland is brood zélf de maaltijd. Met boter, kaas, pindakaas, appelstroop én hagelslag.
Avondeten is laat, luid en lekker lang
Vanaf acht uur schuiven ze in Italië aan tafel. En dan begint het feest pas. Familie, buren, kinderen en de hond. Iedereen kletst, proeft, schenkt bij, snijdt wat bij, en vertelt een verhaal. In Nederland zitten we tegen die tijd al met een dekentje op de bank. Ga dus niet op onze tijd uit eten in Italië. Je zit dan in je uppie. Als het restaurant toch al om 18.00 uur bomvol zit, wegwezen! Dan heb je een favoriet uit de Lonely Planet te pakken. Of van een vlogger op tiktok.
Wijn hoort erbij, altijd
Wijn aan tafel is heel normaal. Bij een trattoria hoef je echt niet lang op de wijnkaart te turen. Je Merlootje uit Frankrijk of Chili staan er echt niet op. Wel wijn van buren of familie. De prijs is heel schappelijk en gaat dus niet, zoals bij ons, vijf keer over de kop. De tweede fles is dus zo besteld. Die hoeft overigens niet leeg. Neem de fles gewoon mee. De huiswijnen zijn vaak prima. Geschonken uit een karafje. Bij warm eten worden geen koude drankjes geschonken. Een glas op kamertemperatuur is beter voor je spijsvertering, zeggen ze.
.