Van Rome reed ik naar Ascoli Piceno. Dwars door de Apennijnen. Veel bochten, dorpen, hijskranen, huizen in de steigers.
De aardbeving van 2016 laat hier nog altijd sporen na.
En dan ineens is daar Ascoli Piceno, in het zuiden van Le Marche. De stad van de torens en travertijn, een heel licht gesteente. Van dit gesteente is bijna alles gemaakt, gevels, pleinen, stoepen. In de middagzon heb je je zonnebril nodig, zo glanst het. ’s Avonds lichten gebouwen en pleinen op. De gemeente heeft het lichtplan helemaal aangepast. Bellissimo.
Santino online
Al jarenlang heb ik les van Santino, een uitstekende leraar Italiaans. Hij geeft zijn lessen online. Klik gerust hier voor meer informatie. Hij spreekt ook goed Engels en Duits.
Maandagochtend vroeg zaten we met onze cappuccino’s op het terras. Santino naast me, duo-leerling Gerdrik in Amsterdam. Onze laptops open. ‘Maken we zo niet te veel lawaai?’ vroeg ik. ‘Nee hoor,’ zei Santino. ‘Dat vinden ze niet raar hier.’
En inderdaad, niemand keek op.
Santino was een perfecte gids en gastheer.
Santino offline
Na de les maakten we een wandeling. Over de pleinen, langs de loggia’s en fonteinen, door de steegjes van travertijn.
Santino vertelde. Ik luisterde en keek.
We lopen over de Romaanse brug Ponte di Cecco naar de kapel van Sant’Emidio, de stadsheilige.
De legende vertelt dat Emidio, na zijn onthoofding, zijn hoofd oppakte, het onder zijn arm nam en verder liep.
Tip: Ascoli van bovenaf bewonderen? Rij dan naar Colle San Marco, de berg boven de stad. Dan zie je het glansende travertijn, de bruggen over de rivier en in de verte de Sant’Emidio-kapel.
Stad van de Torens
Ascoli is geen stad om dagen te blijven, maar wel om te onthouden. Ooit waren er zo’n 200 torens. Symbolen van macht en trots. Wie hoger bouwde dan de buren, kon op een brandende fakkel rekenen. Nu zijn er nog zo’n vijftig over.
Aperitivo in Caffé Meletti met een puntzak olijven.
Aan het eind van de middag spraken we af bij een fontein op Piazza Arringo.
Op naar Caffè Meletti, het art-nouveau café aan het prachtige Piazza del Popolo.
Cin cin! (proost!) We dronken een Meletti Spritz, Spritz Aperol met de lokale Meletti bitter, en smikkelen uit de papieren zak met olive all’ascolana, en crema fritta. Zout, zoet, knapperig, zalig.
Volgend voorjaar, 2026, kom ik terug. Samen met Gerdrik. Dan lopen we de Cammino dei Cappuccini, zeventien etappes, van Fossombrone naar Ascoli. In de voetsporen van de Kapucijner monniken.
———————————————————————
Wil je meer weten over Ascoli Piceno? Lees dan hier verder.