In mei dit jaar liep ik samen met Gerdrik, mijn studiemaatvriend, zeven etappes van de Cammini dei Cappuccini, richting Ascoli Piceno in Le Marche. Ik was al een paar keer in Ascoli geweest. Gerdrik nog niet. Hij wilde daar graag onze Italiaanse leraar Santino ontmoeten. Een mooie aanleiding dus om er samen op pad te gaan.
Wil je wandelend Italië ontdekken, kijk zeker eens op de app Cammini d’Italia. Daarin staan zo’n honderd cammini door heel Italië. Sommige bekend, andere veel minder.
Weinig andere wandelaars
Wij kwamen onderweg in ieder geval nauwelijks andere wandelaars tegen. Dat klinkt idyllisch. Maar als je verdwaalt, is het toch wel handig als er iemand voor je loopt aan wie je de weg kunt vragen.
De route was aangegeven met stickers op palen. Een prima systeem. Als je de sticker tenminste zag. Soms hing er een tak overheen. Soms was er gewoon geen sticker. En ja, dan loop je dus vrolijk door. Zo werden sommige etappes ongewild wat langer dan gepland. We vonden het wel best. We hadden tijd. We liepen door kleine dorpen, langs heuvels, soms puften we een heuse berg op. Geen wandelende file. Geen drukte. We werden overal begroet.
We sliepen vaak in een B&B’s maar kwamen ook regelmatig bij Italianen thuis terecht. Dan schoven we ’s avonds aan tafel aan. Pasta, wijn, kaas en veel verhalen. Omdat er zo weinig wandelaars waren, wisten de mensen al snel van ons bestaan. Twee Nederlandse pelgrims op weg naar Ascoli Piceno. Dat nieuws verspreidde zich kennelijk sneller dan wij liepen. We verschenen zelfs op de Facebookpagina van de Cammino.
En uiteindelijk kwamen we aan in het prachtige Ascoli Piceno. Santino was onze gids. Alles in het Italiaans natuurlijk.
Hij is tenslotte onze (on line) topdocent. Meer weten over Santino? Klik dan op ItalianOnlineLanguage
Foto: Gerdrik, Pater Sergio (de organisator) en ik op de foto.