Vijf dagen Firenze. Vier kinderen. Eén verjaardag. Gemiddeld 13 kilometer per dag gelopen.
Geen sportschool nodig. Wel blarenpleisters. We liepen met een gids van een free walking tour.
Je betaalt wat je wilt, na afloop. Ze doen hun stinkende best, en dat merk je. Een aanrader dus.
Stad aan de Arno
Firenze is een stad aan de rivier de Arno. Er is te veel om op te noemen, kerken, kunst, pleinen, verhalen. Overal zie je mensen stilstaan, kijken, knikken en fotograferen. Het is begin november, het is druk. Maar geen geschreeuw, geen haast. Je ziet iedereen genieten.
De Spritz Aperol voor mijn verjaardag dronken we aan de Arno, met uitzicht op de Ponte Vecchio. Ik moet strikt geheim houden hoe wij daar konden zitten. Het was verboden voor toeristen.
De Medici en hun erfenis
Het verhaal van de Medici hangt hier in de lucht. Zonder hen geen Firenze zoals het nu is. Ze waren de eerste bankiers, later hertogen, en bepaalden wat schoonheid was. Hun geld stroomde naar kunst, kerken, paleizen. Ze haalden kunstenaars in huis als Michelangelo en Botticelli, vertrouwelingen bijna. En later kwamen ook de pausen uit hun familie, machtig, ambitieus, meedogenloos soms, maar met een oog voor eeuwigheid. Ze werden op handen gedragen.
De koepel van Brunelleschi
De Duomo moest groter. Groter dan die van Siena, groter dan die van Rome. Meer dan een eeuw lag de koepel open, ‘het grootste openbare druiven toilet ‘, zei de gids. Tot Brunelleschi kwam. Een koppige genie, die een koepel bouwde zonder steigers. Stenen op elkaar, als een puzzel. Hij had het afgekeken van de Romeinen. Niemand kwam op dat idee. Het staat er nog.
Eten, drinken en uitzicht
We hebben hier van alles gegeten: coccoli gevuld met ham en stracciatella, de romige kern van een burrata, gnocchi met truffelolie, pizza bij de Napolitaan met Birra Moretti van de tap, eindeloos veel koffie en gelato in de middagzon. Zaterdagavond namen we wijn en gevulde focaccia mee naar het Piazzale Michelangelo. Het balkon van Firenze. Kijken hoe de ondergaande zon de stad goud kleurt.
Praktisch en persoonlijk
Firenze is duurder dan Turijn, drukker ook. Maar wat een stad. Levendig en een open museum. Vermijd de hete zomer, ga vroeg op pad. Wij sliepen in een Airbnb net buiten de stad, de tram reed vaak en bracht ons zo naar het centrum. Even rust en goed slapen.
Begin november, twintig graden, volle terrassen. Dus geen stad van stille steegjes of lege pleinen.
Maar wat een cadeau.